Begrippen
Fudoshin
Het ware Fudoshin is een onbuigzame, onverplaatsbare geestestoestand, maar de toestand van stabiliteit komt voort uit de meest snelle bewegingen.
Met andere woorden, net als de vastheid van een ronddraaiende trap ontstaat de toestand van perfecte spirituele en geestelijke stabiliteit uit beweging, die oneindig doorgaat.
Zo oneindig snel dat het onmerkbaar is. Deze beweging is geconcentreerd in één punt in de onderbuik. Door alle energie in dit punt te brengen kunnen we Fudoshin ondervinden en
vasthouden van de stabiliteit wat er ook gebeurd. Een belangrijk te vermelden feit is dat, alhoewel Fudoshin Ryu is ontwikkeld uit de studie van verschillende vormen uit het
traditionele Jujutsu, het een compleet nieuw systeem is dat volledig aangepast is aan de moderne tijd. Fudoshin Ryu maakt geen deel uit van de traditionele systemen van Aiki Jujutsu en Jujutsu.
De traditionele systemen worden in Japan beschouwd als cultuurschatten welke een grote historische waarde hebben.
Kara-te-do
Karate betekent letterlijk lege of Chinese hand, "do" staat voor de weg van. Karate is, volgens de overlevering, eeuwen geleden via India in China terecht gekomen.
De bewoners van het Japanse eilandje Okinawa, dat tussen China en Japan in ligt, brachten het verder naar Japan. In Japan werd karate verder ontwikkeld en van daaruit over de hele wereld verspreid.
Door de eeuwen heen zijn er allerlei verschillende stijlen ontstaan. Bij de Karate-Do Bond Nederland zijn acht verschillende stijlen aangesloten; wado-ryu, shotokan, kyokushin, goju-ryu, kempo etc.
Behalve een martiale kunst, is karate de laatste jaren ook uitgegroeid tot een vechtsport. Op korte termijn kunnen we zelfs de eerste Olympische karatekampioenschappen verwachten. Wedstrijden worden gehouden op de onderdelen kumite (sparren, "vrij gevecht"), en kata (schijnoefening met meerdere denkbeeldige tegenstanders). Tijdens de karateles wordt er ook kihon getraind, basisoefeningen zoals schoppen, stoten en weringen.
Karate is een verdedigingssport. Er wordt vanuit gegaan dat een karateka nooit als eerste aanvalt (behalve tijdens het sparren). Toch is het niet hetzelfde als zelfverdediging. Het moderne karate in Japan werd geschikt gemaakt om aan grote groepen tegelijk te leren, wat voor die tijd nog niet gebeurde. Gevaarlijke technieken brachten onnodige risico's met zich mee en werden daarom weggelaten. Er wordt bijvoorbeeld bij kumite niet getraind iemand in het kruis te trappen of bij de keel te grijpen. Ook is full contact; elkaar echt pijn doen, in de meeste dojo's (karatescholen) niet toegestaan. Wel biedt karate de kans om je een leven lang bezig te houden met de kunst van het vechten, en het gevecht met alle emoties die daarbij naar boven komen. Niet voor niets zei Funakoshi, grondlegger van de stijl shotokan: "Bij karate gaat het niet om winnen of verliezen, maar om het verbeteren van het karakter van de beoefenaar."
Wie met karate begint, draagt in eerste instantie een witte band. Een andere kleur band bemachtig je door een examen af te leggen. Dan laat je zien dat je de technieken beheerst die voor die andere band nodig zijn. In de regel bestaat een examen uit kihon, kumite en kata. Je begint met een achtste of negende kyu (graad) en gaat na vijf examens op voor bruine band (derde kyu). Heb je de eerste kyu, dan kun je bij de KBN op voor de zwarte band (shodan). Ook in zwarte banden zijn weer gradaties. Een grootmeester kan zelfs een achtste of negende dan hebben.
Wado-Ryu
De Wado-Ryu stijl is ontstaan op basis van Shotokan karate en Jû-Jutsu. Voor veel mensen is Wado-Ryu de eerste karatestijl van echt Japans origine.
Karakteristiek voor deze stijl is de soepelheid en de harmonie. Wado-Ryu, de weg van de vrede, is aan het eind van de dertiger jaren opgericht door grootmeester Hironori Ohtsuka.
Het symbool van Wado-Ryu is de kraanvogel, het universele symbool van de vrede. "Wa" betekent vrede en harmonie; dit teken veschijnt tussen de vleugels van de kraanvogel
(vaak wordt er echter ook een stotende vuist getekent). Op technisch gebied kan Wado-Ryu beschreven worden als een soepele, vloeiende en smaakvolle stijl in welke de bewegingen zijn
afgestemd op de mogelijkheden van het menselijke lichaam. De kracht van de tegenstander wordt tegen hem gebruikt. Wado-Ryu is ook gebaseerd op het ontwijken van de tegenstander(s).
Een uitgebreide beschrijving van de achtergrond van het Wado Ryu Karatedo kunt u bekijken in dit Word-document.
Oesh
Het woord "Oesh" wordt internationaal als "Osh" of "Osu" geschreven en daarom vaak verkeerd (letterlijk) uitgesproken. De algemene betekenis luidt wanneer een leerling ernaar vraagt,
zoiets als: Ik heb het begrepen, goede middag, goede morgen, tot ziens, ja, nee, enz. Het komt oorspronkelijk van de Chineese Kanji karakters "Oshi Shinobu" hetgeen
"volhouden terwijl geduwd worden" betekent. Het is dus in het algemeen een Karategroet en behoort bij het gehele Budo. Vaak staat men niet stil bij de diepere betekenis van dit woord.
De uitroep van "Oesh" binnen de dojo en op straat kweekt een verwantschap. Je bent een geaccepteerd medelid van een bepaalde groep en je geeft daar uiting aan.
Het is te vergelijken met de vlag van een land of een club waartoe men behoort. Komt de leerling op een hoger, meer volwassen niveau dan is het volgende van belang.
Het woord is een afgeleide uit twee woorden, namelijk:
- Osaeru (het beteugelen van de geest). Alleen datgene wat op dat moment wordt behandeld, is belangrijk voor hem/haar die het echt wil leren. Derhalve: geconcentreerde gedachte bij de uitleg die op dat moment wordt gegeven. Het zich "leeg" maken.
- Shinobu (het verdragen van pijn en ongemak). Als je na afloop van de Renshu (training) niet bezweet in de kleedkamer terugkeert, is er geen sprake van inspanning in welke vorm dan ook geweest. Men heeft niet meegedaan! De mentale inzet moet dus worden verbeterd. Hiermee duidt men dus de weg aan van het lijden en het ongemak en de pijn die hiermee parallel loopt.
Kiai
De Kiai (letterlijk: "schreeuw vanuit de geest") is bij vechtsport beoefenaars beter bekend als de harde schreeuw die geuit wordt als een techniek wordt uitgevoerd.
Dit is echter alleen de uitvoering. De gedachte achter de Kiai is het focussen op de ademhaling, het lichaam, de geest, de concentratie en de pure energie (Ki) op één punt en één tijdstip in de kosmos;
de ultimate verbintenis. De Kiai vindt zijn oorsprong in het centrum van het lichaam, de Hara. Het komt dus niet vanuit de longen of de keel. Om een Kiai goed te kunnen maken is het van
belang om te oefenen op een goede buikademhaling en daarnaast moet men beschikken over een sterke en positieve geestelijke instelling. Weten wanneer en hoe je de Kiai moet maken is net zo
belangrijk als het maken van een slag of trap. Sommige grootmeesters handhaven 4 vormen van Kiai: Laag en zwaar op momenten van aktie; hoog en doordringend tijdens de overwinning;
Normaal - voor het bijkomen na inspanning; Stil (Kensei) tijdens bepaalde meditatie oefeningen. De "Kiai No Maki"-lijst beschrijft zelfs 6 series met in totaal 27 technieken gecentreerd rondom de Kiai.
De Kiai wordt beschouwd als de actieve, verbale kant van de geest, terwijl de Aiki (tegenhanger) de passieve, stille kant van de geest belichaamd.
De uitvoering van de Kiai wordt bereikt door een snelle diepe ademhaling met tegelijkertijd het uiten van een 1-lettergreep geluid. Het woord Kiai wordt niet geuit; het lijkt meer op "hia", "ia" or "eigh", maar varieert van persoon tot persoon. Als de Kiai goed uitgevoerd wordt doet deze 3 dingen:
- Het maakt de longen leeg. De kans dat de "lucht uit je geslagen wordt" na een trap of stoot wordt op deze manier tot een minimum beperkt. Het maakt je een harder en dichter doelwit dat veel moeilijker uit te schakelen is.
- Het kan de tegenstander afschrikken. Elke pauze of knippering van de ogen - fractie van een seconde - kan de opening zijn waar je op gewacht hebt. Gebruik de Kiai dan ook om deze opening te creeëren.
- Het pept je op. Zie het als een manier van communiceren met je lichaam net voor een zware inspanning. De Kiai kan op deze manier het adrenaline-gehalte in je lichaam verhogen.
